Strona główna
Miasta dla ludzi prenumerata wyszukiwarka facebook
reklama

2 '2019







Miasta dla ludzi






Oferta dla Architekta

Oferta dla Architekta



 

newsboard

Redaguje: CENTRALA.
Hydrozagadka

 

To już trzeci numer A&B, który w całości oddaliśmy architektom — zaprojektowali okładkę, wybrali przykłady do prezentacji, napisali i wymyślili cały moodboard, który nazwali Imaginarium. Tym razem A&B redaguje warszawska CENTRALA. Jej trzon obecnie stanowi Małgorzata Kuciewicz i Simone De Iacobis. W 2018 roku byli autorami Pawilonu Polonia na Biennale Architektury w Wenecji. Sukcesów na koncie mają dużo, ale najciekawsza jest ich metoda projektowa — praktyka oparta na pracy badawczej. Ich wkład w polską architekturę jest ogromny. Przekierowują ją na inne tory, działają nieszablonowo i eksperymentują. Ryzykują sporo, ale też nieźle się przy tym bawią. Odkrywają, studiują wnikliwie każdy temat, analizują dane i następnie wprowadzają całą tę zgromadzoną wiedzę do debaty publicznej o architekturze i mieście.

Dużo można by pisać o tym, jacy są fajni, awangardowi, jakie świeże spojrzenie mają na wiele architektonicznych tematów. Ale my, redakcja A&B — ich asystenci w tym numerze — nie możemy się już doczekać momentu, kiedy to Wy, Drodzy Czytelnicy, dacie się wciągnąć w tę intelektualną przygodę, którą Wam zgotowali. Czekamy, aż dacie się porwać pięknej i mądrej architekturze oraz jeszcze piękniejszej i mądrzejszej niearchitekturze. Zapraszamy do lutowej lektury A&B!

 

główne prezentacje


Muzeum Glenstone

Thomas Phifer & Partners

Gdy w 2011 roku zapadła decyzja o rozbudowie przestrzeni ekspozycyjnej fundacji, nie było wątpliwości, kto powinien odpowiadać za rozwój koncepcji krajobrazowej. Na terenie posesji posadzono ponad sześć tysięcy drzew w pięćdziesięciu gatunkach (w sumie więc jest ich aż osiem tysięcy). Ponad trzynaście hektarów nieużywanych pastwisk przekształcono w łąki, w większości porośnięte przez rodzime gatunki. Zwieńczeniem nowej wizji miał się stać nasadzony na wzniesienie zespół pawilonów, przywodzący na myśl tradycyjną wioskę, chroniącą się na pagórku przed zalaniem wodami rzeki Potomac, lub, ze względu na swoją masywność — konstrukcję militarystyczną. Coś pomiędzy bramą San Pedro w hiszpańskim Lugo a murami Białego Miasta, znanymi z wyobrażeń słynnego brytyjskiego filologa, którego historia zapamiętała jako jednego z ojców fantastyki.
 
Art Biotop | Water Garden

Junya Ishigami + associates

„Biotop” pochodzi od greckiego bíos, oznaczającego życie, i tópos — miejsce. W słownikowym rozumieniu termin ten oznacza nieożywioną część ekosystemu, czyli miejsce, w którym może „dziać się” życie. W przypadku Art Biotop jest nieco inaczej — to wyjątkowe miejsce, w którym toczy się życie artystyczne, jako rezydenci zapraszani są twórcy różnych dziedzin. W 2018 roku w ramach obiektu powstał zupełnie nowy, tradycyjnie rozumiany biotop w formie niezwykłego ogrodu botanicznego Water Garden, którego autorem jest nowatorski architekt, Junya Ishigami.
 
Hakka Indenture Museum

DnA_Design and Architecture

Hakka to jeden z etnosów w obrębie narodowości Han. Przyjmuje się, że są to potomkowie kilku fal emigracyjnych Chińczyków. Z powodu barbarzyńskich najazdów i wojen domowych przemieszczali się w ciągu wieków z północnych Chin w kierunku prowincji południowych, mieszając się z południowymi Hanami i lokalną ludnością. Ludność Hakka uważa się za Hanów i tak też jest oficjalnie klasyfikowana, jednak kwestia ich kategoryzacji od lat budzi kontrowersje wśród kulturoznawców, językoznawców i antropologów. Naukowcy są jednak dość zgodni co do tego, że kulturowo jest to grupa najbardziej odbiegająca od innych podgrup Chińczyków.
 
Refuge II

Wim Goes Architectuur

KW 2014 roku belgijska pracownia Wim Goes Architectuur stworzyła Refuge II. Schronienie na ostatnie miesiące życia dla śmiertelnie chorego pacjenta to coś więcej niż tylko projekt architektoniczny. To projekt o budowaniu społecznych więzi i refleksji nad tym, co trwa i co przemija. Tu wyraźnie widać, że w cyklu życia architektura jest tylko na chwilę. Refuge II powstało po to, by zniknąć. Tymczasowość była wpisana w jego ściany, podłogę i dach, które wznosiła nie profesjonalna ekipa budowlana, a rodzina, przyjaciele, znajomi i znajomi znajomych zleceniodawcy. Dzisiaj niewielkiego budynku na belgijskiej prowincji już nie ma. Ale pozostało wspomnienie wspólnej pracy, przyjaźnie i odbudowane więzi.
 
cykle A&B

   
Mokra robota

rozmowa z Małgorzatą Kuciewicz i Simone De Iacobis

Jakie wyzwania stoją przed architekturą w XXI wieku? Czy niematerialna architektura jest mniej ważna od tej z czterema ścianami i dachem? Odpowiedzi na te pytania składają się na etos praktyki architektonicznej Centrali — grupy projektowo-badawczej z Warszawy. Z Małgorzatą Kuciewicz i Simonem De Iacobis m.in. o odnowie języka architektury, hydrobiologii, donicy z roślinami wodnymi i Pawilonie deszczy rozmawia Małgorzata Tomczak.
 

podgląd numeru